Uncategorized

I’m a woman with a mission

Een tijdje geleden schrok ik als ik las dat zestig tot zeventig procent van de prille moeders en vaders zich ongelukkig voelt. Daarbij stond geschreven dat tien tot twintig procent van de moeders last heeft van depressieve klachten en angsten. In oktober werd een campagne gelanceerd om postnatale depressie in de kijker te zetten. Er heerst nog steeds een groot taboe omtrent dit onderwerp en toch komen er zoveel mensen mee in aanraking. Er zijn tal van problemen die kunnen voorkomen in het postpartum die niet onder de noemer “depressie” vallen maar beter bekend zijn als baby blues, angststoornissen of een rouwproces.
Ooit al gehoord van een aanpassingsproces? Niemand kan je voorbereiden op zo’n life-event omdat het net zo ingrijpend is en je leven plots een andere wending neemt. De maatschappij verwacht van ons dat we alles onder controle hebben. Tijd is hierbij de grootste uitdaging en tegelijk de grootste oorzaak van stress. Meer en meer hebben we er nood aan om zaken te plannen. We krijgen een vervelend gevoel als iets niet volgens plan verloopt of als we in tijdnood dreigen te komen. Als er één ding onvoorspelbaar is of die plannen in de war brengt dan is het wel een zwangerschap of een baby.
Geen enkele zwangerschap of kind is dezelfde. Er hoeft dan ook niet veel te gebeuren of het beeld die we voor ogen hadden wordt gruwelijk verpulverd voor onze ogen. Vaak voelen we ons somber, eenzaam, gevoelloos, angstig en in de war. Waar blijft die roze wolk waar iedereen het over heeft? Je hebt een prachtige baby in je armen en dat verrijkt je maar terwijl verliezen we ook zaken zoals vrijheid, het gevoel alles onder controle te hebben, tijd voor je partner en tijd voor jezelf. Ook je lichaam verandert want zeg nu eerlijk, is jouw lichaam nog dezelfde nadat je een kind droeg?
Laten we de koe bij de horens vatten en zeggen waar het op staat. Geen enkele vrouw doorloopt de zwangerschap of het moederschap zonder onzekerheden, angsten en zonder zich somber te voelen. Het hoort er gewoon bij. Hetgeen we verwachten strookt niet altijd met de realiteit. We creëren een ideaalbeeld die vaak geïnspireerd werd door de leuke bezoekjes op materniteit of door de media. We zien in de reclame een moeder in de zetel die geniet met haar kind in haar armen in een kraaknet en groot huis. Geen wasmand te bespeuren en geen rommel te zien. Het avondmaal staat waarschijnlijk ook al klaar in de koelkast. Dit is geen realiteit en geen waarheid.
Moeder ben je met vallen en opstaan en laat niemand je het anders vertellen. Steun en openheid kan een wereld van verschil maken. Daarom een oproep aan alle lieve moedertjes. Heb je het moeilijk of valt het niet altijd mee. Praat er over met je vrienden en familie aan schoolpoort, in de wachtkamer of op café. Praat er over met je vroedvrouw of gynaecoloog. Je zal zien. Er gaat een wereld voor je open. Een wereld van eerlijkheid, oprechtheid en samenhorigheid.
Meer dan ooit voel ik mij geroepen om prille moeders en hun gezin te ondersteunen bij hun thuiskomst en tijdens het postpartum. Als vroedvrouw ben ik gedreven om vrouwen bij te staan in deze zalige, ingrijpende en intense periode.