Uncategorized

Aan alle papa’s!!!

baby-22194_1920

Bedankt papa!

Je wist dat ik op weg was. Ik groeide in mama’s buik. Je wist niet aan wat je je moest verwachten. Je gaf je plaats op voor mij… Alle aandacht eiste ik op. Bedankt papa!

Je steunde mama en gaf haar een knuffel als ze het wat moeilijk had ook al snapte je niet helemaal waarom…

Je nam mij mee voor een tochtje in de kinderwagen zodat mama even tot rust kon komen… bedankt!

Als ik mijn slaapje niet kon vinden nam je me mee voor een autoritje zodat ik rustig in slaap kon vallen…

Als ik ’s nachts wakker kwam, dan kwam je me ook eens sussen zodat mama toch wat kon slapen,

Bedankt om niet te oordelen als het eten niet op tijd op tafel stond en de was niet gedaan was, ook al was mama de hele dag thuis om voor mij te zorgen, ik vraag nogal veel van haar…

Bedankt om verdraagzaam te zijn als mama plots kwaad werd. Ze is wat moe…

Bedankt om mama te laten moederen op haar tempo en haar het gevoel te geven dat ze de beste moeder ooit is ook al is het soms zoeken en ploeteren…

Papa, door dit alles geef je mij de kans te zijn wie ik ben. Je geeft me de kans te laten zien wat ik voel en me te laten zijn bij wie ik het liefst vertoef. Dat is het mooiste kado die je ons kan geven papa!

We beseffen het niet altijd en staan er veel te weinig bij stil welke impact een vader op zijn gezin heeft.

Aan alle papa’s, plus-papa’s, bijna-papa’s en niet te vergeten… alle papa’s van die glimmende sterrenkindjes aan de hemel.

Fijne vaderdag!!!

♥️

 

Uncategorized

Het was hier een tijdje stiller dan anders.

back-1822702_1920 (1)Ik heb lang getwijfeld of ik dit wel ging doen. Jullie weten ondertussen al dat ik hou van het doorbreken van taboes. Ik voel dat het mijn plicht is hierover toch iets te schrijven. Al is het maar een fractie. Het is een deel van mijzelf. Ik wil het graag met jullie delen.

Klein voorwoordje om de situatie te schetsen:

Het is ondertussen even geleden dat ik een telefoontje kreeg van mijn dokter. Hij vertelde mij dat ik kanker had en spoedig op gesprek moest komen. Het was even slikken en overleven. Ik onderging een ingreep en herstelde vlot. Een nabehandeling was gelukkig niet nodig bleek achteraf. Ik hoop niemand tegen de borst te stoten door dit neer te typen. Iedere situatie is anders en elke beleving ook. Als hier dan ook maar 1 iemand zich in kan herkennen is mijn missie geslaagd. Hier gaan we dan…

Het was hier een tijdje stiller dan anders…

Plots was je daar… Je besloop me al een tijdje. Net zoals mijn lieve baby in mijn buik groeide, groeide jij ook. Ik verwachte je… Op een dag kwam je dichtbij. Je overspoelde me met angst. Je werd me zomaar voorgeschoteld. Hiermee moest ik het doen. Een behandeling werd me gepresenteerd. Braaf volgde ik die op voor mijn kinderen, voor mijn man en voor mezelf.
Rust kon ik vinden in de armen van mijn man toen je me naar de keel greep.
Je zei me onderga het nu maar gewoon, overleef het nu maar gewoon.
Je werd van mij verwijderd. Het contrast was groot. Overwonnen.

Het was hier een tijdje stiller dan anders…

Je was hier. Je markeerde mij zoals je op een landkaart zou doen. Je liet een stukje achter van jezelf. Precies of je dreigt elk moment opnieuw toe te slaan…
Ik veracht je voor de angst die je teweeg bracht bij mijn dochter. Als een spons absorbeerde ze de angst die van me afdroop weggestopt achter een glimlach.
Ik versmaad je voor hoe machteloos je mijn man deed voelen.
Ik minacht je voor de bezorgdheid die je mijn ouders toebracht.
Ik omarm je omdat je me liet zien wat essentie is.
Ik kus je omdat je me mijn ergste demon onder ogen liet komen.

Ik ben je dankbaar omdat je me leerde relativeren. Je leerde me genieten. Je liet me zien wat levenslust is.

Een quote die me steeds bij blijft…

Chin up, put your shoulders back, walk proud. Don’t lick your wounds. Celebrate them. The scars you bear are the signs of a great competitor.

Het is tijd om de stilte te doorbreken…