Het was hier een tijdje stiller dan anders.

back-1822702_1920 (1)Ik heb lang getwijfeld of ik dit wel ging doen. Jullie weten ondertussen al dat ik hou van het doorbreken van taboes. Ik voel dat het mijn plicht is hierover toch iets te schrijven. Al is het maar een fractie. Het is een deel van mijzelf. Ik wil het graag met jullie delen.

Klein voorwoordje om de situatie te schetsen:

Het is ondertussen even geleden dat ik een telefoontje kreeg van mijn dokter. Hij vertelde mij dat ik kanker had en spoedig op gesprek moest komen. Het was even slikken en overleven. Ik onderging een ingreep en herstelde vlot. Een nabehandeling was gelukkig niet nodig bleek achteraf. Ik hoop niemand tegen de borst te stoten door dit neer te typen. Iedere situatie is anders en elke beleving ook. Als hier dan ook maar 1 iemand zich in kan herkennen is mijn missie geslaagd. Hier gaan we dan…

Het was hier een tijdje stiller dan anders…

Plots was je daar… Je besloop me al een tijdje. Net zoals mijn lieve baby in mijn buik groeide, groeide jij ook. Ik verwachte je… Op een dag kwam je dichtbij. Je overspoelde me met angst. Je werd me zomaar voorgeschoteld. Hiermee moest ik het doen. Een behandeling werd me gepresenteerd. Braaf volgde ik die op voor mijn kinderen, voor mijn man en voor mezelf.
Rust kon ik vinden in de armen van mijn man toen je me naar de keel greep.
Je zei me onderga het nu maar gewoon, overleef het nu maar gewoon.
Je werd van mij verwijderd. Het contrast was groot. Overwonnen.

Het was hier een tijdje stiller dan anders…

Je was hier. Je markeerde mij zoals je op een landkaart zou doen. Je liet een stukje achter van jezelf. Precies of je dreigt elk moment opnieuw toe te slaan…
Ik veracht je voor de angst die je teweeg bracht bij mijn dochter. Als een spons absorbeerde ze de angst die van me afdroop weggestopt achter een glimlach.
Ik versmaad je voor hoe machteloos je mijn man deed voelen.
Ik minacht je voor de bezorgdheid die je mijn ouders toebracht.
Ik omarm je omdat je me liet zien wat essentie is.
Ik kus je omdat je me mijn ergste demon onder ogen liet komen.

Ik ben je dankbaar omdat je me leerde relativeren. Je leerde me genieten. Je liet me zien wat levenslust is.

Een quote die me steeds bij blijft…

Chin up, put your shoulders back, walk proud. Don’t lick your wounds. Celebrate them. The scars you bear are the signs of a great competitor.

Het is tijd om de stilte te doorbreken…

2 gedachtes over “Het was hier een tijdje stiller dan anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s